Recente artikels

Dubbel-interview met Etienne Vermeersch en Tom Schoepen (De Morgen, 12 mei 2012)

Persartikel

 Het begon met een opmerking van de eminente professor voor een vol auditorium in Gent. De student voelde zich geschoffeerd en kreeg excuses. Wat volgde, was een vriendschap die mettertijd steeds closer werd. 'Ik weet niet of ik hem nog mijn mentor noemen kan. We gaan op gelijke voet met elkaar om.'

Jezus Christus: waarheid of mythe?

Persartikel

Streng historisch onderzoek leert iets over Jezus van Nazareth, maar zegt ook iets over ons, stelt Etienne Vermeersch. 'Er bestaat over Jezus geen enkele strikt historische bron. Wie de eerste christelijke teksten analyseert, moet tot het besluit komen dat de 'mythe', de christelijke boodschap, hier geen historische grond kan vinden.' Het ontstaan van het christendom, historisch-wetenschappelijk benaderd.

Lijden niet verheerlijken

Persartikel

 ‘De talloze voorstellingen over de kruisiging van Jezus zouden er ons op de eerste plaats aan moeten herinneren dat we mishandeling, foltering en terechtstelling definitief uit de wereld moeten bannen. Dat bevrijding en lotsverbetering via andere, meer humane middelen, tot stand moeten komen.’

Een ernstig debat over asbest (met addendum 05/03/2012)

Persartikel

6 juli 2006
De Standaard | Etienne Vermeersch
 
Eternit heeft te weinig gedaan om gezondheidsproblemen als gevolg van asbestgebruik te voorkomen, zo meldt Knack deze week. Etienne Vermeersch nuanceert en blikt terug op de ,,misplaatste aanval'' van het weekblad op Karel Vinck.

Etienne Vermeersch over pseudowetenschappen

Persartikel

 In discussies in de pers en op internetfora is het de gewoonte geworden op de man, i.p.v. op de bal te spelen: men valt personen aan, vaak met sneren en schimpscheuten, zonder op de grond van de zaak in te gaan. Hoewel ik tot nu toe noch inzake Zizek, noch inzake psychoanalyse en pseudowetenschappen, aan het woord kwam, heeft men mij er herhaaldelijk op negatieve wijze bij vermeld.

Toch houd ik mij hier ver van persoonlijke aanvallen en laatdunkende uitspraken: ik preciseer alleen enkele standpunten. Wie het daar niet mee eens is, wordt verzocht aan te tonen dat de stellingnamen zelf onhoudbaar zijn; beledigingen zijn een bewijs dat men dit niet kan.

Etienne Vermeersch: ‘Geboorteplanning lijkt taboe’

Persartikel

‘Een catastrofe.’ Filosoof en ethicus Etienne Vermeersch ziet overbevolking als het grootste mondiale probleem van het moment.

Volgens Vermeersch zijn drastische maatregelen geboden. ‘Ontwikkelingssamenwerking zou voor een groot deel naar geboorteregeling moeten gaan.’

Etienne Vermeersch weet het naar eigen zeggen al zeer lang. Al van toen hij nog jezuïet was, in het gezegende jaar 1953. ‘De aarde is eindig, dat ziet het kleinste kind’, bromt hij nog steeds, meer dan vijftig jaar na datum. In 1988 schreef hij De ogen van de panda, waarin hij het overbevolkingprobleem haarfijn analyseerde. ‘Toen ik geboren werd, had de aarde twee miljard bewoners. Dat aantal is ondertussen al verdrievoudigd. Een catastrofale evolutie.’

Zonder de rede is leven zinloos

Persartikel

© NRC Handelsblad

Filosoof Etienne Vermeersch, volgens een panel van het weekblad Knack de invloedrijkste intellectueel van Vlaanderen, vindt het vervelend dat Vlaanderen en Wallonië uit elkaar groeien. België, zegt hij, is langzaam aan het verdwijnen. Maar wat hij echt erg vindt: "Vlaanderen en Nederland groeien ook uit elkaar. Dat is veel pijnlijker."

Een interview door  Petra de Koning uit het NRC Handelsblad

"Te veel passie kan ik niet aan"

Persartikel

77 wordt hij en het beste moet nog komen, dat weet hij zeker. Maar een goed moment voor een tussenbalans is dit wel. Dus bundelde (moraal)filosoof en opiniemaker Etienne Vermeersch zijn belangrijkste ideeën in een boek. 'Ik zoek de waarheid, niet de controverse.'
 

De onbestaande moraal van Herman De Dijn

Persartikel

Een van de bekende 'drogredenen' in de toegepaste logica, is het 'stroman-argument': men geeft een simplistisch beeld van het standpunt van de tegenstrever en gaat daar dan dapper tegen te keer. Hoewel in mijn artikel van 1979 uitdrukkelijk stond dat een uitvoerige uiteenzetting over mijn ethiek meer nuancering zou vergen, blijven Buekens en De Dijn me een 'utilist' of 'consequentialist' noemen (DM 31/1). Ik ben dat niet, zelfs niet in een 'eudemonistische' of 'rule-utilitaristische' zin.